„Pani dziecko nie słyszy...” , gdy słyszymy to zdanie podczas wizyty u lekarza, pierwsza reakcja to szok. Jak to? Dlaczego? Pierwsze pytania oddają emocje rodziców, którzy stali się RODZICAMI DZIECKA Z USZKODZONYM SŁUCHEM. Szok najczęściej jest tak duży, że rodzice na początku niewiele pamiętają z pierwszych rozmów z lekarzem, poza informacją-diagnozą. Na początku wszystko jest obce, niezrozumiałe. Decybele, ślimak, aparaty, badanie BERA... – cały słownik wielu „niepotrzebnych” i nieznanych aż do dnia diagnozy słów. Słów, które bardzo szybko stają się codziennością. Każdy rodzic dziecka z uszkodzonym słuchem mógłby stworzyć własny „niezbędnik”, listę słów. Znajomość tych terminów umożliwia rozmowy ze specjalistami, którzy pojawiają się nagle w życiu rodziny. Pozwala zrozumieć to, co mówią lekarze, protetyk, terapeuci mowy. Dzięki nowej wiedzy rodzice stają się też w większym stopniu partnerami podczas rozmów ze specjalistami. Nauka nowych terminów pozwala też zrozumieć zachowania dziecka oraz umożliwia odpowiedź na pytanie dlaczego moje dziecko nie reaguje na imię?; dlaczego musi mieć aparaty słuchowe lub implant?; dlaczego nie rozwija się jego mowa?
Miłość i odpowiedzialność za dziecko sprawiają, że rodzice szukają wszelkich form pomocy, działań, które mogą wspierać rozwój dziecka. Tym samym rodzice próbują odpowiedzieć na pytanie Co robić?. Sformułowanie tego pytania najczęściej rozpoczyna rehabilitację dziecka w Ośrodku PZG. To, że w ośrodku pracują: lekarz, logopeda, psycholog, pedagog wiedzą wszyscy. Zajęcia w poradni to jednak przede wszystkim praca dziecka i rodziców. Dziecko uczy się poprzez zabawę. W trakcie zabaw uczy się słyszeć dźwięki i reagować na nie. Elementarne ćwiczenia, z którymi dziecko i rodzic zapoznaje się podczas zajęć z logopedą, podczas treningu słuchowego pomagają dziecku funkcjonować w świecie dźwięków. Proste ćwiczenia, podczas których dziecko na przykład słucha gry instrumentów, to nauka reagowania na ich dźwięk i ich identyfikowania, która buduje fundament dla rozwoju mowy. Razem z dzieckiem pracują rodzice. Ich zaangażowanie, dbanie o ciągłą aktywność słuchową dziecka, odzwierciedla się w postępach czynionych przez dziecko. Praca w ośrodku to wspólne wyjaśnianie wszelkich wątpliwości, udzielanie informacji, udzielanie wskazówek dotyczących ćwiczeń z dzieckiem. To ciągła nauka. Rodzic uczy się jak pracować z dzieckiem, a terapeuta uczy się od rodzica. Uczy się jego dziecka. Tego, co ono lubi?; czego nie lubi?; jak reaguje na różne ćwiczenia?; jakie nowe umiejętności zdobyło? Ta wiedza jest bardzo ważna w planowaniu właściwych działań terapeutycznych.
Każdy dzień przynosi nowe pytania... Nie na wszystkie znajdujesz odpowiedź od razu. Ale gdy pojawia się pytanie: Dlaczego to robię?, od razu powinna pojawić się odpowiedź: by móc odczuwać radość słysząc coraz to nowe słowa wypowiadane przez moje dziecko! Chcemy razem z tobą przeżywać tę radość!

„ALFABET” NASZEJ PORADNI TO:

P – jak PRACA dziecka, rodziców i terapeutów uczestniczących w terapii.
O – jak ODPOWIEDZIALNOŚĆ za dziecko i za terapię.
R – jak RADOŚĆ z efektów terapii.
A – jak AKTYWNOŚĆ niezbędna w każdej terapii.
D – jak DZIAŁANIE w postaci częstych i zróżnicowanych ćwiczeń.
N – jak NAUKA jak najlepiej pracować z dzieckiem.
I - jak INFORMACJE, których postaramy się udzielić, odpowiadając na  pytania.
A – …a teraz zapraszamy Cię na spotkanie w Specjalistycznym Ośrodku Diagnozy i Rehabilitacji Dzieci i Młodzieży z Wadą Słuchu we Wrocławiu!!!